Ang Grishkovets Eugene, na ang talambuhay na ating tinatalakay ngayon, ay pinagsasama ang isang henyo na artista, manunulat, musikero at manunulat ng dulang. Napakaliit na mangyayari kapag ang isang tao ay mabuti sa lahat ng malikhaing mga industriya. Ngunit tulad ng Grishkovets. Maaaring hawakan ni Eugene ang bulwagan sa loob ng ilang oras lamang sa pamamagitan ng kapangyarihan ng kanyang tinig, mga ekspresyon ng mukha at mga kilos, ang kanyang mga kuwento. Palaging ipinapakita sa amin ng mga Grishkovet ang teatro ng isang artista. At sa sinabi ni Eugene, nakikita natin ang ating sarili. Sa pagtingin sa kanyang pag-play "Paano kumain ako ng isang aso", lahat ay nauunawaan na, sa pamamagitan at malaki, ito ang kanyang talambuhay. Ang tampok ng Grishkovets ay siya ay simple at malapit sa ating lahat. Ang kanyang talambuhay ay isang talambuhay ng bawat isa sa atin. Simple lang, sasabihin niya sa kanya na interesado kaming lahat.
Si Evgeny Grishkovets ay isinilang noong Pebrero 17, 1967 sa lungsod ng Kemerovo. Nag-aral siya sa Faculty of Philology at nagpasa ng isang kagyat na hukbo. Tungkol sa kanyang serbisyo, narinig ng mga tagahanga ang mga pag-play at nabasa sa mga aklat. Ang mga Grishkovet sa marami sa kanyang mga kuwento ay naalaala ang Fleet ng Pasipiko at tatlong taon, na kailangan niyang maglingkod doon. Kung pag-uusapan natin ang tungkol kay Eugene, bilang manunulat at manunulat ng dulang, nagsimula ang kanyang trabaho sa pantomime at tula. Kahit sa panahon ng kanyang pag-aaral sa Faculty of Philology sa Kemerovo State University, ang Grishkovets ay mahilig na kumilos at lumikha ng kanyang sariling pantomime theater. At noong 1990, inayos ni Evgeny ang isang independiyenteng teatro na "Lodge". Sa susunod na pitong taon, sampung mga palabas ang itinanghal sa teatro na ito. At pagkatapos, noong 1998, lumipat ang Grishkovets upang manirahan sa Kaliningrad. Ito ay sa lungsod na ito na nilikha niya ang lahat ng kanyang pinakamahusay na mga pag-play at mga libro. Sa ngayon, nagsulat ang Grishkovets ng sampung aklat at naglagay ng labindalawang pag-play.
Ang kakaibang uri ng Grishkovets ay na siya ay nagsasalita tungkol sa mga bagay na alam ng lahat ng pantay. Ang mga tao ng iba't ibang mga lupon at specialty ay dumating sa kanyang mga palabas. Ang mga ito ay mga negosyante, mga doktor, mga maybahay, mga guro, mga taong may iba't ibang edad at materyal na posibilidad. Ngunit, ang magic ay ang pakikinig sa mga ito, ang bawat isa sa kanila ay naalala ang kanyang pagkabata. Kabataan, serbisyong militar at marami pang iba. Kasabay nito, tila sa lahat na hindi sinasabi ni Eugene tungkol sa kanyang sarili, ngunit tungkol sa kanya. Ang espesyal na pagiging simple at katapatan ng mga pagtatanghal ni Grishkov ay nagligtas sa kanya mula sa mga pagkabigo sa pinakadulo simula. Kapag inilagay ni Eugene ang unang pagtatanghal, dahil sa kaguluhan na may mga insidente na may diction, ang monologo ay tila muffled, ngunit hindi pinapansin ng viewer ito. At ang buong bagay na si Eugene ay namangha sa kanyang kagandahan at kabaitan. Ang kanyang mga palabas, isang maliit na malungkot, nakakatawa at napakalapit sa bawat isa, ay sinisingil ng positibong enerhiya. Matapos ang mga numero Grishkovtsa ay imposible para sa isang tao galit at naapi. Gusto ko talagang tangkilikin ang buhay at subukan upang makita sa lahat ng maliwanag na bagay na pinag-uusapan ni Evgeny.
Kung pinag-uusapan natin ang pinakasikat na pag-play, na ngayon ay sa Grishkovets, malamang, ang pag-play, "kung paano kumain ako ng aso." Ito ay isinulat noong 1999 at para sa kanya na natanggap ng Grishkovets ang Golden Mask Award. Noong 2003 ang piraso na ito ay inilabas sa anyo ng isang audiobook.
Ang susunod na sikat na pagganap, na naglagay ng Grishkovets, ay tinatawag na "1". Ang premiere ng solo performance na ito ay naganap noong 2009 sa Moscow. Ang pagganap na ito ay nagsasabi kung ano ang nararamdaman ng Grishkovets kapag napanood niya ang sangkatauhan, maging madali man itong maging malikhain sa mundong ito, kung saan ikaw ay isang plus lamang sa isang tao. Ang pagganap na ito ay ganap na nagpapakita at sumasalamin sa pangalan nito, at sabi ni Grishkovets dito na kinakailangang mahalin. Hayaan ang lahat at hindi kaya magkano, ngunit ito ay mas mahusay na pag-ibig pa rin. At kung ang madla ay nagmamahal sa kanyang sarili, si Eugene ay labis na nasisiyahan.
Laging sinasabi ni Eugene na sinisikap nating huwag pansinin, mula sa kung ano ang itinatago natin at tumakbo palayo. Gustung-gusto niya ang kanyang tinubuang-bayan, ang kanyang pagkabata at kabataan, at itinuturo sa atin na huwag kalimutan kung sino tayo at kung saan, at gayundin ang pag-ibig sa ating buhay. Ang kanyang bansa at ang kanyang pamilya. Ang lahat ng mga imahe sa kanyang mga palabas ay may katuturan. Minsan tila binibigkas niya ang tungkol sa ganap na walang kaugnayan na mga bagay. Ngunit pagkatapos, sa oras na ito ay nagiging malinaw na silang lahat magkaisa sa isang kuwento at sabihin sa amin ang tungkol sa kung ano Eugene isinasaalang-alang ang pinaka-mahalaga at kinakailangan. Siya ay hindi kailanman nagtataguyod ng anumang bagay, paghikayat, o pwersa. Ito ay nagsasalita lamang tungkol sa kung ano ang dapat mahal sa amin at kung ano ang madalas naming kalimutan. Siyempre, naiiba ang unang pag-play ng Grishkovets mula sa kanyang pinakabagong mga nilikha. Tulad ng sinumang tao, nagbago siya sa loob ng dalawampung taon, nakita ang buhay mula sa magkakaibang anggulo. Ang kanyang trabaho ay nanatiling katulad at may iba't ibang uri, ngunit ang mga karakter ay nagbago, ang kanilang mga hinahangad, kahilingan, pananaw, naging interes ang mga interes. Kung mas nauna ang karamihan sa kanyang mga karakter ay hindi totoo, ngayon, lalo pang nagsasalita si Evgeni tungkol sa kanyang sarili, nagsasabi ng mga kuwento mula sa kanyang personal na karanasan, sa katunayan, ay nagbibigay ng isang piraso ng kanyang buhay, sa kanyang tagapakinig. Sa kanyang mga palabas. Itinataas ni Eugene ang mga tanong na iyon na sinisikap nating manatiling tahimik. Ito ay pumukaw sa amin, ngunit hindi ito nagagalit sa amin. Sa sinasabi niya, walang panunuring na nagiging sanhi ng galit at pangangati. Siya ay tumatawa sa kanyang sarili, at naiintindihan namin na kami ay tumawa sa kanya sa aming mga pagkakamali, pag-aralan ang aming mga pagkilos at marahil, paminsan-minsan, sinisikap naming baguhin ang aming buhay.
Ang Talent Grishkovets ay talagang kamangha-manghang. Sa isang banda, siya ay isang tao na nanirahan sa isang medyo normal na buhay, ngunit, sa kabilang banda, ang kanyang buhay ay espesyal at hindi karaniwan, salamat sa kanyang mga pag-play. Tulad ng buhay ng bawat isa sa atin. Samakatuwid, kung ang isang tao ay talagang nais malaman kung sino ang Grishkovets, hindi siya ay naghahanap ng mga sipi mula sa kanyang mga talambuhay, dahil may mga lamang tuyong mga salita. Sa kasong ito, kailangan mong basahin ang mga aklat ng Grishkovets at panoorin ang kanyang mga palabas. Pagkatapos lamang, posible na maunawaan kung sino siya at kung ano siya, at upang mapagtanto ang kanyang talento at kakayahan na pag-usapan ang pinakasimpleng at pinaka-kilalang tao.