At pagkatapos, sa tunog ng puncher, na nagtatrabaho sa aking apartment, sa susunod na silid, nagpasiya akong magsulat tungkol sa mga housewives. Nais kong maunawaan kung ano ang ginagawa ng mga housewives sa buong araw? Mayroon ba talagang desperately scratch ang kalan at tile? At kaya, paano ginugugol ng mga walang trabaho na mga babaing bahay ang kanilang oras ?
Ang maybahay ay isang babae na hindi umupo sa buong araw sa harap ng TV at hindi ngumunguya ng mga Matatamis, at huwag gawin ang halimbawa ni Dasha Bukin mula sa serye na "masaya na magkasama" at isipin na ang lahat ng mga maybahay ay ganoon. Malupit kang nagkakamali kung sa palagay mo.
Ang isang maybahay ay isang babae kung saan ang buong bahay at mga bata ay pinananatiling, ito ang tagapag-ingat ng apuyan. Ang pagpapabuti ng tahanan ay isang mahirap na trabaho sa paglilibang ng isang bahay, pagpapanatili ng pagkakaisa, pag-iingat, kalinisan at pagkakasunud-sunod dito. Hindi sa tingin ko na ang isang tao ay maaaring mapanatili ang pagkakasunod-sunod sa bahay at sabay na sabihin sa mga bata ang tungkol sa kung ano ang tama at kung ano ang hindi mabuti, at gayon pa man ay tumayo sa kalan.
Ang isang lalaki ay umuwi at sinisimulan ang pagsisisi sa kanyang asawa para sa pag-upo sa bahay, na walang kahulugan mula sa kanya, at hindi siya nagdadala ng pera sa bahay. At hindi siya nag-iisip, na ang mga gawa sa kalan ay nilalamon niya, pinupuno ng maraming mayonesa, at hindi siya nag-iisip, na ang mga labors ay nakikita niya ang mga matamis na panaginip, drooling sa isang malinis na sheet. Siya ay malamang na naniniwala na ang mga bata ay totoong matalino at nagdala mula sa pagsilang lahat dito.
Ang patuloy na reproaches na hindi ka nakikinabang sa pamilya ay patuloy na igiit ang kanilang mga sarili na nakakainsulto sa iyo at nagpapakita na wala ang kanyang trabaho wala ng ito ay nangyari. At hindi ba siya mali? Marahil, kung wala ka doon ay hindi magiging masarap na borsch sa mesa at walang malinis na bakal na kamiseta at medyas, at hindi siya makatulog sa mga sheet, nakamumula purong pagiging bago. Matapos ang maraming mga tulad na mga paratang at pag-aaway, sa wakas ay nauunawaan mo na ikaw ay pagod sa lahat ng ito at kinokolekta mo ang lahat ng mga bagay na inaalis mo ang mga bata at mabuhay kasama ang iyong ina sa bahay sa tabi at simulan ang pagpapanatili ng kalinisan at pagkakasunud-sunod doon. Ang pagkakasunud-sunod sa bahay ng maybahay ay marahil sa dugo, at walang paraan na hindi ito maiwasan.
Mayroon akong tiyahin, at malamang na nahulaan na, siya ay isang walang trabaho na maybahay. Ang kanyang anak na babae ay gumaganap ng first-class na byolin at tumatanggap ng mga premyo sa lahat ng mga kumpetisyon, iyon ay, ang una at pangalawa, sa kanyang tahanan ang lahat ay payat at laging masasarap na pagkain sa mesa o, kahit man lang, sa kalan. Nang dumating siya upang bisitahin ako nang mas maaga, nang magtrabaho ako, at walang oras upang linisin ang bahay, sa aking pagdating ang aking bahay ay naging isang sterile na apartment na may masarap na amoy sa apartment at masasarap na pagkain sa mesa.
Sa sandaling iyon, naniniwala ako na parang sinumang tao na ang isang walang trabaho na maybahay ay hindi mahirap at magkano ang isip ay hindi kinakailangan. Ngayon, nakaupo sa bahay, naiintindihan ko ang buong kahirapan ng pamamahala ng sambahayan at napagtanto ko ang pagiging kumplikado ng pagiging ito.
Ang aming mga mahal na tao ay hindi pinahahalagahan kung ano ang mayroon sila, ngunit mayroon silang napakahalagang kayamanan sa tao at sa larawan ng sa amin. At kung aalisin mo ang mga ito sa lahat ng naghihintay sa kanila sa bahay, katulad ng pagkakasunud-sunod at masasarap na pagkain, sigurado akong mawawala na ang lahat ng ito kaysa sa iyo. Dahil matapos ang isang mahusay na pagkakasunud-sunod mahirap na magamit sa isang masamang gulo. At huwag maging masyado upang maniwala at naniniwala na siya ay nakaligtaan pa sa iyo. Ang mga tao ay tuso mga nilalang, sila ay mabait, at pinapaalam sa amin ang alikabok sa aming mga mata, na nagsasabi na tayo ay mga tuso at mabait na nilalang. Kung iniiwan mo siya pagkatapos ng isang maliit na away, at sa isang linggo ay mananatili ka sa iyo ng isang malaking palumpon ng mga rosas at may singsing na brilyante, at kung nagpapalimos siya sa kanyang mga tuhod at may mga luha sa kanyang mga mata upang bumalik sa iyong bahay, alam mo ang malupit na katotohanan, wala siyang order bahay, malinis na mga sheet at masasarap na pagkain sa mesa.
Maaari nating isipin kung anong uri ng apartment ang isang lalaking hindi kasal ... o mag-ayos ng isang virtual na paglalakad sa paligid ng apartment ng isang taong walang ginagawa. Sa lahat ng dako may mga marumi, mabaho medyas, walang malinis na kamiseta sa closet, at siya naman ay naglalagay sa kanyang trabaho hindi ang mga washed shirts na kanyang nabibihisan na hindi na kailanman hinugasan, ngunit lamang na naka-air sa balkonahe. At ano ang kumain niya ??? Kung tumingin ka sa basurahan, maaari naming makita ang maraming mga walang laman na mga pakete mula sa instant noodles, at walang laman na bote ng bodka.
Siyempre, ano pa ang makakain niya mula sa pighati? Itanong mo, anong kalungkutan? Hindi ba ang kalungkutan na mabuhay sa gayoy na baboy, magtrabaho sa mga damit hindi ang unang kasariwaan, at kumain ng masama sa katawan na pagkain? Sa palagay ko, wala nang mas masama. At pastel? Marahil, walang normal na babae ang maglalagay sa naturang pastel, na hindi pinainit sa loob ng maraming siglo, at hindi na nagbabago ang bed linen. Kung lalapit ka at mas malapitan, makikita mo ang mga mumo ng pagkain sa kama at ... oh my God .... fuuuu .... marumi medyas!
At kung may isang pagkakataon para sa isang ilang araw upang buksan ang isang lalaki sa isang babae, at isang babae sa isang lalaki. Mag-iwan ng isang lalaki sa bahay kasama ang mga bata at sa lahat ng mga problema sa tahanan, paano niya mapamahalaan? Sa palagay ko ito ay ganap na malinaw kung paano ang isang babae na may mga panlalaki affairs pamahalaan, dahil para sa ngayon maraming mga babae na gawin ang mga lalaki ng trabaho at sila makakuha ng mas mahusay kaysa sa mga lalaki. Ang isang magandang halimbawa ay ang film na "Operation Y" ng sikat na Gaidai, tandaan sa simula ang aking lola at Shurik, nang ang aking lola ay magpasuso ng isang maliit na batang babae sa isang kamay, at sa kabilang banda ay minasa niya ang kuwarta ng tinapay at sa parehong oras niluto ang isang bagay sa kalan, at siya din trabaho. At nagtatrabaho siya bilang isang security guard sa bodega. Ang trabaho ba ng mga babaeng ito? Lalo na para sa aking lola?
At tandaan, hiniling niya kay Shurik na palitan siya sa sambahayan habang nasa trabaho siya. Pag-aralan muli ang pelikulang ito, kung hindi mo matandaan kung paano sinusubukan ni Shurik ang mga gawaing bahay, kung paano ang lahat ng bagay ay bumaba mula sa kanyang mga kamay. At kung paano siya tumatakbo pagkatapos ng kanyang lola, na ililigtas niya siya at iligtas siya. Hindi ko talaga maintindihan ang isang bagay! Paano niya iniwan ang isang maliit na anak ng isang bahay? Kaya tiwala ka sa mga lalaki ng iyong anak pagkatapos nito!
Hindi ba sapat ang film na ito bilang isang malinaw na halimbawa ng katotohanan na ang mga lalaki sa sambahayan ay hindi magkasya ?! Hindi ba katibayan ng pelikula na ang tao ay isang kumpletong zero sa kusina? Siyempre, sapat na ang pelikulang ito! At kung iniisip mo na ito ay isang pelikula lang, sabihin mo sa akin, hindi ba ang mga plots ng mga pelikula na kinuha mula sa buhay? Para sa lubos na katiyakan, iwan ang iyong asawa sa kusina na may isang palayok na kumukulo at may mga kapitbahay na anak ng isa, at maglakad kasama ang mga kaibigan o mamili kung gusto mong ipagbawal ang pagkakasunud-sunod sa bahay at ang kalusugan ng iyong mga anak dahil hindi mo alam kung ano ang aasahan mula sa isang lalaki kapag hindi siya Kinokontrol ng sitwasyon, at hindi niya magagawang makontrol ang sitwasyon. Para masiguro, alalahanin muli ang pelikula na "Operation Y".
Ang pagiging isang babae ay maganda at napakahirap, at ang pagiging isang maybahay ay mas mahirap. At sa palagay ko hindi mo dapat tawagan ang isang maybahay na walang trabaho, sapagkat ang kanyang trabaho ay isang gawain sa bahay. Pagluluto, paghuhugas, pamamalantsa, paglilinis at pangangalaga sa bahay at pangangasiwa ng bata. At siyempre, ang lahat ng ito ay tumatagal ng isang buong araw, at sa pagtatapos ng araw ang isang babae ay nakakapagod na hindi gaanong mas mababa kaysa sa kung saan siya nagtrabaho sa isang lugar sa lungsod para sa ilang bulbous tiyuhin. Iyan ang ginagawang isang tunay na babae sa kanyang araw sa kanyang tahanan, asawa at mga anak.
Ang isang zapplpta dapat itong isama hindi lamang ang pera mula sa kanyang asawa para sa mga pangangailangan sa sambahayan at mga pampaganda na may mga damit, ngunit sa advance ay kinakailangan upang bigyan ang paggalang, pagmamahal, lambing, at ang premyo ay dapat na binubuo ng chic bouquets at regalo-sorpresa at pag-ibig. Ang mga housewives ay hindi sumipsip na ??? At malalaman ng mga lalaking ito ang buong pagiging kumplikado ng bapor na ito, kadalasang kinakailangan na iwanan ang mga ito sa bilog ng panlilinlang sa isang bansa. Hayaan silang maunawaan kung ano ang gusto nilang maging isang maybahay, at ipaalam sa kanila sa wakas na pasalamatan ang pambabae!