Mga pananalanta
Sa unang yugto ng paggawa, ang cervix ay ganap na binuksan, na nagbibigay ng pagkakataon para sa pagpasa ng sanggol sa pamamagitan ng kanal ng kapanganakan. Sa buong pagbubuntis, ang serviks ay gumaganap ng mahalagang proteksiyon habang pinangangasiwaan ang sanggol sa matris. Sa mga unang oras ng kapanganakan, nagbago ang papel nito - nagiging isang malawak na makinis na channel, na naglilingkod upang palayain ang sanggol mula sa kanal ng kapanganakan. Ang pagbabagong ito ay natapos sa pamamagitan ng panahong ang pagbabago ng uterus ay nagbabago sa kanilang pagkatao: mga labanan na nagtataguyod ng pagbubukas ng serviks, ay pinalitan ng mga pagtatangka na naglalayong palayasin ang sanggol. Sa panahong ito ang isang babae ay kadalasang nakakaranas ng mga makabuluhang pagbabago sa pisikal at psycho-emosyonal. Ang mga contraction ng matris ay nagiging mas matinding at madalas - kung minsan ay sinusundan nila ang isa't isa, na hindi nag-iiwan ng panahon para sa pahinga. Maaari silang sinamahan ng isang panginginig, pagtatae o kahit pagsusuka.
Psychoemotional
Ang mga emosyonal na pagbabago na nagaganap sa panahong ito ay maaaring maipakita sa pamamagitan ng di-pangkaraniwang pag-uugali ng isang babae - halimbawa, ang mas mataas na pagkamayamutin o pagkasensitibo. Kadalasan sa panahon ng panganganak, nagpapakita siya ng galit patungo sa kapareha, na inakusahan siya sa sakit na nararanasan niya. Kung minsan ang isang babae sa panganganak ay tila nag-iisip na ang nangyayari sa itaas ng kanyang lakas, at hindi na niya gusto ang bata na ito, ang iba ay hindi maniniwala na maaari silang sumigaw tulad nito.
Kapanganakan ng isang bata
Ang ikalawang panahon ng paggawa - ang panahon ng pagpapaalis ng sanggol - ay nagsisimula sa buong pagbubukas ng serviks at nagtatapos sa hitsura ng sanggol. Ang uterus ay tinutulak ito. Maraming mga kababaihan ang hindi nakakaalam kung paano ito mangyayari, at ito ay ganap na hindi inaasahang para sa kanila na ang pagpapaalis ng sanggol ay isang likas na gawa na sanhi ng mga hindi kinakailangang contraction ng matris, isang proseso na hindi maaaring ihinto. Sa oras ng paglabas ng pangsanggol sa ulo mula sa panlabas na pagbubukas ng puki, ang isang babae ay maaaring makaramdam ng nasusunog na sakit (kung minsan kumpara sa isang nettle burn). Ang ilang kababaihan sa paggawa ay nagsisikap na hawakan ang ulo sa sandaling ito, na tinatanggap ang hitsura ng bata sa mundo. Para sa isang babae na ipinanganak lamang sa isang bata na ipinanganak niya, ang resulta ng pagsisilang, na huling panahon ng panganganak, ay kadalasang naipapasa tulad ng sa isang hamog na ulap - hindi na niya alam kung ano ang nangyayari mula sa kanyang kagalakan at kaginhawaan. Sa sandali na ang sanggol ay nasa armas ng ina, naranasan niya ang kagalakan at ginhawa. Siyam na buwan ng pagbubuntis natapos masaya, sa likod ng sakit mula sa panganganak, ang sanggol ay buhay at maayos. Sa sandaling ito mahalaga na bigyan ang mga magulang ng pagkakataon na mag-isa sa bata - sa oras na ito na ang emosyonal na koneksyon sa pagitan nila at ng sanggol ay nagsisimula na ilatag.
Sakit ng panlipi
Karamihan sa mga kababaihan ay nakakaranas ng matinding sakit sa panahon ng paggawa, at ang takot sa sakit na ito ay isa sa mga pangunahing alalahanin sa paghihintay ng panganganak. Gayunpaman, sa isang mahalagang bahagi ng mga kaso, ang sakit ay isang resulta ng ideya na ipinataw sa ating kultura na ang paghahatid ay dapat na masakit. Ang resulta ay isang mabisyo na bilog - ang takot ay humantong sa pag-igting at sakit, na nagiging sanhi ng higit pang takot at pagkapagod, na nagpapalala ng sakit. Mahalagang isipin na ang sakit sa panahon ng paggawa ay hindi isang tanda ng problema - ito ay ganap na normal at physiological. Ang matris ay hindi isang agarang pinagmumulan ng sakit. Ito ay nauugnay sa isang hindi sapat na supply ng dugo sa mga tisyu ng lukab ng tiyan sa panahon ng pag-urong ng matris. Ito ay kahit na dapat na ang sakit na ito ay isang senyas para sa utak, pagpilit ng isang babae upang gawin ang paggalaw na kinakailangan para sa isang matagumpay na paghahatid. Ang pag-alaala sa kapanganakan bilang isang masakit na proseso, maraming kababaihan, gayunpaman, ay naniniwala na ang inaasahang kagalakan ay nagbibigay sa kanya ng lakas upang maranasan ito - ang hitsura ng isang sanggol. Ang isang babaeng nagsisilang sa unang pagkakataon ay wala na sa isang ideya kung paano siya magtiis ng panganganak, kaya sa mga ganitong kaso, dapat tandaan ng isang tao ang posibilidad ng kawalan ng pakiramdam at maging handa sa tamang oras upang gawin ito. Dapat din malaman ng mga magulang sa hinaharap na ang tungkol sa 20% ng mga kapanganakan ay nagtatapos sa isang seksyon ng caesarean. Pagkatapos nito, ang isang babae ay maaaring makaramdam na "nalinlang" dahil hindi niya kailangang dumaan sa natural na proseso ng pagsilang.
Kung ang ama ay naroroon sa panahon ng panganganak, ito ay madalas na babagsak ang pinakamahalagang papel - upang matiyak ang pinakamataas na kaginhawahan para sa hinaharap na ina, na sumusuporta sa kanya sa kinakailangang posisyon, pagpapakain ng tubig para sa pag-inom at pagbibigay ng emosyonal na suporta. Ang ama ay maaaring pahintulutan na dalhin ang bata muna kapag siya ay umalis sa kanal ng kapanganakan at gupitin ang umbilical cord. Bagaman kamakailan lamang, ang mga ina at mga medikal na tauhan ay lalong nagsisikap na mag-udyok sa kanilang ama na lumahok sa panganganak, maraming tao ang hindi nararamdaman talagang kinakailangan, kapag ang mahalagang prosesong ito, na kung saan sila ay may kaunting kasangkot, ay umaabot sa apogee nito. Para sa ilan, tila sila ay binabalewala o "pinabayaan", na nakatuon ang lahat ng pansin sa ina sa hinaharap. Ang isang tao ay maaaring pakiramdam tinanggihan kung ang isang babae, dahil sa sakit sa panahon ng mga labanan, behaves sa isang uncharacteristic paraan.
Saloobin sa bata
Ang reaksyon ng mga magulang sa paningin ng bagong panganak ay maaaring mag-iba mula sa mga luha ng kagalakan at mabilis na pagpapahayag ng pag-agaw sa kaguluhan o katahimikan pagkatapos ng matinding pagkaubos. Ang ilang mga magulang ay nalulungkot na ang lahat ay maligaya, at ang pagmamataas ng katuparan, ngunit inihahayag nila ang isang kakaibang kawalang-interes sa bata. Marahil ay kailangan nila ng oras upang magamit sa bagong panganak. Ang isang bata sa kapanganakan ay maaaring tumingin masyadong maliit, siya ay may isang disproportionately malaking ulo, ang kanyang balat ay sakop na may isang whitish grasa-tulad ng sangkap - ang tinatawag na orihinal na mantika. Mula sa mga unang araw ng pag-aalaga sa bagong panganak, mapapansin ng mga magulang na siya ay tumutugon sa kanilang mga tinig, at ang pag-ibig sa kanya ay lalago. Sa pagsilang ng unang anak, ang buhay ng bagong minted na ina at ama ay nagpasok ng isang bagong yugto. Ngayon alam namin kung ano ang nararamdaman ng babae kapag nagsimula ang kapanganakan.